Ustawa o jednolitej cenie książki

Sobota, 18 marca 2017

Ostatnie 2-3 tygodnie to dla mnie czas intensywnego myślenia, czytania, pisania, mówienia o projekcie ustawy o jednolitej cenie książki. To też czas ogromnego zaskoczenia opiniami innych na jej temat. Ciekawym doświadczeniem jest dla mnie samo zetknięcie się z opiniami przeciwników ustawy. Do tej pory (czyli do początku marca 2017), kiedy to po spotkaniu z panem ministrem Glińskim zrobiło się o ustawie głośno w mediach żyłam chyba w bańce lub kokonie, szczelnie izolowana od głosów przeciwnych. We wszystkich rozmowach branżowych i niebranżowych w ciągu ostatnich dwóch lat, kiedy to zaangażowałam się bardziej w życie rynku książki w Polsce, dochodziły do mnie tylko argumenty za ustawą, czy regulacją. Sama funkcjonując jako księgarka-antykwariuszka na tym rynku widzę jak na dłoni codziennie jak bardzo szkodzi nam księgarzom brak regulacji. Oczywistością jest dla mnie konieczność jak najszybszej naprawy patologii na rynku książki, a dobrze zapowiadającym się remedium jest projekt ustawy o jednolitej cenie książki.

Wyśmienitym treningiem moich umiejętności w dziedzinie sztuki prowadzenia sporu okazało się odpowiadanie w internecie i w rzeczywistości na argumenty przeciwników. Adoptuję sobie i przytaczam argumenty przyjaciół księgarzy i wydawców oraz głoszę swoje, czyli tak naprawdę wspólne nam wszystkim-tym rozumiejącym sytuację obecną i mającym nadzieję, że może być u nas jeszcze przepięknie, normalnie. 

W całym dotychczasowym moim pisarstwie na temat projektu ustawy nie napisałam jeszcze o tym, co jest najważniejsze w moim pojmowaniu tej regulacji. Ale to za chwilę, najpierw:

Najpierw wymienię moje ulubione argumenty za:

1. Przykłady państw, w których ustawa obowiązuje kilka/kilkanaście/kilkadziesiąt/sto i więcej lat i rynek książki działa dobrze, czytelnictwo jest na wysokim poziomie, nie ma socjalizmu, komuny, jest demokracja, kapitalizm i nie protestują i pokazują nam jak może być

2.  Stała cena dotyczy też innych towarów czy usług i jakoś nikomu nie przychodzi do głowy oburzać się na to, a wręcz jest aplauz i zaakceptowanie: bilety komunikacji miejskiej, czasopisma, książki wydane w krajach gdzie obowiązuje ustawa (proszę spróbować kupić nową książkę np. w Niemczech gdzieś taniej niż gdzie indziej).

3. Logiczne jest, że nowe na rynku telefony, samochody, kolekcje ubrań, gry komputerowe mają określoną cenę w dniu premiery, która jest dość wysoka, a poprzednie modele/kolekcje można kupić za znacznie obniżoną cenę. W przypadku książek jest odwrotnie: oczekuje się, że nowość na półkach księgarskich będzie sprzedawana z 30-40 % rabatem, który rośnie z czasem do nawet 90 % w taniej książce.

4. Zła i stale pogarszająca się sytuacja na polskim rynku książki: spada sprzedaż książek, spada czytelnictwo, wydawcy otwierają/przejmują księgarnie, podobnie hurtownie, następuje konsolidacja, która grozi ujednoliceniem oferty i podporządkowaniem jej regule generowania zysku za wszelką cenę. Ustawa pomoże uporządkować zasady rządzące rynkiem książki.

A najważniejsze dla mnie osobiście jest to, że jednolita cena na nowe książki obowiązująca wszystkie sprzedające ją podmioty przyczyni się do odłożenia w czasie lub całkiem uniemożliwi ziszczenie się takiej oto wizji:

Jest jeden centralny dystrybutor książek na cały kraj (kiedyś już tak było, nazywał się Składnica Księgarska). Są ogromne magazyny, w których są książki wszystkich wydawnictw (może należą do Amazonaa może do kogoś innego). Dystrybutor posiada sieć księgarń i sprzedaż internetową i systematycznie wykupuje kolejne wydawnictwa oraz sam jest wydawcą. Tnie w ten sposób koszty: nie płaci wydawcy, bo jest wydawcą, sprzedaje taniej niż księgarnia, bo sam jest księgarnią. Sprzedając przez internet oferuje jeszcze niższe ceny, bo odpadają opłaty za lokal stacjonarny. Wydawcy niezwiązani z dystrybutorem oczywiście wydają dalej, ale są pozbawieni dostępu do rynku, bo panuje na nim dystrybutor.  Posiadając wszystkie ogniwa rynku taki dystrybutor decyduje jakie książki się ukażą i jakie trafią do księgarń, do obiegu, do bibliotek, do czytelników. Zależnie od celu jaki przyświeca dystrybutorowi: propagowanie konkretnej idei, maksymalizacja zysków, czy cokolwiek innego - takie książki wydaje, jakie ten cel przybliżają.

Biblioróżnorodność - czyli wielu wydawców (małych, mikro, dużych, średnich, gigantycznych), wielu dystrybutorów, wiele różnych tytułów wydawanych z różnych powodów i księgarnie oraz biblioteki, które decydują które tytuły, których wydawców mieć w ofercie i które polecać czytelnikom. A czytelnicy z realnym prawem wyboru skąd książkę wziąć do czytania: z biblioteki, księgarni niezależnej, z czytnika, z księgarni internetowej, księgarni sieciowej, z marketu, dyskontu, kiosku, regału bookcrossingowego.

P.S. Zagadka: coś na zdjęciu nie pasuje do reszty, co takiego?

Sprzedaż internetowa

Środa, 08.03.2017

Sprzedaż internetowa - z jednej strony rzecz prosta, dzisiaj powszechna i bezproblemowa, z drugiej strony wymagająca perfekcyjnej organizacji pracy, wielu sprawnie działających elementów i - z punktu widzenia antykwariuszki - czasem stresująca i skomplikowana. 

Cały proces zaczyna się już od kilku lat o godzinie 5:05. Antykwariuszka robi sobie zestaw podstawowy (kawa+herbata) i włącza komputer. Sprawdza jakie książki sprzedały się na Allegro a jakie na stronie antykwariatu. Trzeba przy każdej sprawdzić datę wystawienia, bo książki mogą być aktualnie u jednej z osób zajmujących się wystawianiem książek i wtedy trzeba tę osobę zawiadomić porannym smsem, że potrzebujemy na dziś danego tytułu. Po sprawdzeniu dat wystawienia chwilowo temat sprzedaży internetowej można zamknąć, bo o takiej wczesnej porze będąc przecież w domu, antykwariuszka nic więcej nie może w tej kwestii zrobić. 

Drugim etapem jest poranna wizyta w magazynie antykwariatu, gdzie znajduje się część książek z naszej oferty internetowej. Około godziny 8:30-9:30 antykwariuszka biega między regałami ze smartfonem i szuka sprzedanych książek. Książki w magazynie to te mające tytuły zaczynające się na litery od I do Ź. Na półkach ułożone są z dokładnością co do drugiej, trzeciej a czasem czwartej litery, co ułatwia poszukiwania. Dla antykwariuszki kluczowy jest skan okładki książki - wie wtedy jakiego koloru grzbietu szukać. Czasem jednak książki okazują się przebiegłe i przechytrzają antykwariuszkę: ileż to razy poszukiwała ona białego grzbietu, bo biała jest okładka na skanie, a projektant okładki dawno temu umyślił sobie, że grzbiet dla odmiany będzie czarny. Takie zamiany kolorów okładki przedniej i grzbietu oprawy są dość częste, więc nie można dać się zwieść skanom okładek. Znalezienie jednej książki czasem zajmuje 2 sekundy, bo antykwariuszka ma w głowie rozkład książek i dzięki codziennemu ich oglądaniu, przekładaniu, poszukiwaniu jest w stanie dość szybko natrafić na tę jedyną. Ale są i takie przypadki, że jednej książki (najczęściej niepozornej broszurki o tematyce zwariowanej) szuka się 40 minut opóźniając tym otwarcie antykwariatu.

Gdy wszystkie książki, które były do znalezienia w magazynie leżą grzecznie gotowe do transportu do antykwariatu antykwariuszce pozostaje tylko zdecydować się na środek transportu dla nich: torba bibliofilska promująca czytelnictwo:

czy wózek uniwersalny - przyjaciel antykwariuszki. Ostatnio coraz bardziej daje się we znaki antykwariuszce ciągłe dźwiganie książek, a ponieważ zamierza ona pracować z książkami jeszcze co najmniej 50 lat, to trzeba oszczędzać kości, stawy i resztę maszynerii aby to było możliwe. Często wygrywa więc wózek, co jest również praktyczne, gdyż wracając po pracy do domu antykwariuszka-gospodyni domowa może go użyć do codziennych sprawunków.

Około godziny 9:30-10:00 udaje się (z reguły) otworzyć antykwariat. Następuje wypakowanie wózka i przystępujemy do pracy z komputerem, kasą fiskalną, drukarką faktur i innymi przydatnymi urządzeniami. Gotowe do zapakowania książki (z paragonem lub fakturą) z przyklejoną żółtą karteczką z najważniejszymi informacjami o zamówieniu idą na stos do zapakowania. Teraz jest pora na znalezienie tytułów zaczynających się na litery od A do H oraz tych pozostałych, które powinny znajdować się na półkach antykwariatu. 

Gdy wszystko co powinno być zapakowane jest zapakowane zaczyna się przygoda z programami do obsługi wysyłek. Antykwariat oferuje wysyłkę trzema firmami przewozowymi, są więc trzy programy i trzy kupki książek. Każdą trzeba przerobić, wydrukować etykiety adresowe i ponaklejać (bez pomyłki) na odpowiednie przesyłki. Dwie firmy przewozowe przyjeżdżają do antykwariatu po odbiór przesyłek, a do jednej trzeba je samemu dostarczyć. Stąd codzienne wizyty antykwariuszki lub pracowniczki antykwariatu w Urzędzie Pocztowym Toruń 1.


To uczucie kiedy antykwariuszka wychodzi z poczty ze świadomością należytego wykonania swojej pracy jest wspaniałe. Można teraz kliknąć w systemach "przesyłka została wysłana" i spokojnie, bez stresu, pośpiechu (bo zaraz przyjedzie pan kurier!) przejść do innych prac antykwariatowych. W zależności od dnia tygodnia, pory roku i układu gwiazd wysyłki można uznać za załatwione około godziny 12-16.

A ponieważ z przesyłkami po drodze mogą zdarzyć się różne rzeczy i klient po otwarciu paczki może być rozczarowany, to temat będzie kontynuowany.

Miłość

Środa, 15 lutego 2017

Popyt na miłość

Kilka tygodni temu zaczął się w antykwariacie wzmożony popyt na Sztukę kochania Wisłockiej. Oczywiste, że pod wpływem filmu. Wiedząc, że aktualnie nie mamy ani jednego egzemplarza wszystkim zainteresowanym doradzałam zakup nowego wydania w księgarniach. Tu jednak okazywało się, że klient jest zainteresowany tylko starym wydaniem, im starsze, tym lepiej. Niestety, Sztuka kochania Wisłockiej od kilku lat ma u nas status klasyki, czyli podobnie jak Dostojewski, Tołstoj, Mann, Hemingway i im podobni sprzedaje się od razu po wyłożeniu na stół z nowymi nabytkami lub po wystawieniu w sklepie internetowym czy na Allegro.

Historia miłości

O istnieniu książkowej bogini, która czuwa nad antykwariatem i dyskretnie pomaga nam w codziennej pracy przekonałam się nie raz, a ostatnio otrzymałam kolejny dowód. Chociaż może zamiast bogini działa tu mechanizm, w który wierzę jeszcze bardziej: dobra energia wkładana w pracę, wraca. A było to tak. Kolejny dzień w pracy i kolejny telefon:

- Czy jest stare wydanie Wisłockiej? - pyta pan klient

- Mamy tylko "w dwadzieścia lat później" - odpowiada antykwariuszka

- A to nie, dziękuję

- Dziękuję i zapraszam do przeglądania naszej oferty, cały czas pojawiają się nowe książki

Mijają godziny pracy w antykwariacie, dzwoni telefon, patrzę: mama, czyli starsza antykwariuszka. Mama uszczęśliwiona mówi, że była w piwnicy (nasz magazyn książkowy) i Wisłocka spadła jej na głowę. Na szczęście tylko Wisłocka, więc nic się nie stało. Przychodząc za swoją zmianę popołudniową mama przyniosła cenne, piwniczne znalezisko, a ja wzięłam je w obroty.

Cena miłości

Standardowa cena Sztuki kochania Wisłockiej u nas to 12,90 zł. Nakłady były ogromne, żadna z niej rzadkość, co jakiś czas ktoś przynosi nam egzemplarz do skupu, więc bezrefleksyjnie zabieram się do wprowadzenia następnego egzemplarza do naszych systemów w stałej cenie. Jeszcze w listopadzie 2016 roku sprzedałyśmy pierwsze wydanie za nieco podwyższoną cenę 19,90 zł. Ale film, liczne artykuły w prasie i obecność tematyki w mediach zrobiły swoje i teraz na Allegro pierwsze wydanie można kupić np. za 350 zł. Nasze, świeżo znalezione wydanie to wydanie drugie, więc cenę dostało adekwatnie niższą, ale i tak dziesięciokrotnie wyższą niż jeszcze dwa miesiące temu. A jeszcze większego smaczku tym wariacjom cenowym dodaje fakt, iż cena wpisana ołówkiem przez nas kilka lat temu na tym egzemplarzu to 6 zł. Trzeba było ją szybko wymazać!

Miłość później

Niższe ceny, ale też podwyższone przez szum medialny osiąga kontynuacja Sztuki kochania - Sztuka kochania w dwadzieścia lat później. W naszym antykwariacie internetowym zamieszczamy zawsze spisy treści książek, można więc sobie zerknąć Sztuka kochania w dwadzieścia lat później, ale zamieszczę też tu:

Jak widać, każdego czeka smuga cienia, choroby, dolegliwości, to okropnie dołujące. Ale może można zapobiegać, pewnie warto przeczytać tę książkę, może Michalina Wisłocka uratuje nas przed tym wszystkim...

Rzemiosło

Niedziela, 29.01.2017

Pod wpływem

Ponownie wciągnął mnie świat książek Trudi Canavan. Tym razem czytam drugą część trylogii Prawo milenium, czyli Anioła burz. Wiele rzeczy nie podoba mi się w tej książce, więc narzekam, ale lektura pochłania mnie mimo to. Jedną z rzeczy, które mi się w niej podobają jest poświęcenie uwagi rzemiosłu, pracy tkaczy, farbiarzy, garncarzy, malarzy. Autorka w wymyślonym przez siebie świecie (którym to już z kolei?) dała niektórym rzemieślnikom dodatkową umiejętność - wytwarzanie magii. Rzemieślnicy mający tę zdolność nazywani są kreatorami i podczas pracy produkują magię, która jest towarem bardzo cennym i potrzebnym.

Codzienność

Czytając u Trudi Canavan o pracy rzemieślników przypomniało mi się, że sama niedawno pisałam o książkowym rzemiośle. W tamtym tekście chodziło raczej o pokazanie codziennej pracy księgarza z książką i umiejętności, które się przy okazji nabywa. W czasie wczorajszej lektury przyszedł mi do głowy inny aspekt: szacunku dla przedmiotu codziennej pracy i specyficznego warsztatu, który wypracowałam w ciągu 12 lat (minie w lutym) kiedy to opisuję książki na potrzeby ich prezentowania w internecie. Są dni kiedy żadna siła nie zmusi mnie do wystawiania książek w internecie. Na samą myśl o zrobieniu skanów, opisów, zalogowaniu się do naszego sklepu internetowego i przechodzeniu kolejnych etapów tworzenia oferty jestem chora. Wtedy nagle mam energię do pisania bloga, postów na Facebooku, czytania prasy branżowej, poprawiania starych aukcji, każdej innej roboty, tylko nie wprowadzanie nowych książek. A są dni, takie jak wczoraj pod wpływem lektury Anioła burz, kiedy czuję prawie fizycznie, że muszę natychmiast zabrać się do pracy. Włączam szybko komputer, skaner, przygotowuję partię książek do zrobienia, najlepiej dużą. Siadam i skanuję, opisuję, sprawdzam ceny, przechodzę kolejne etapy wystawiania oferty i każda z tych czynności daje mi radość, satysfakcję. Myślę o tym, kto będzie przeglądał tę ofertę i o jego opinii, myślę czy ktoś kupi tę książkę....

Staranność

Od początku jakość opisu była dla naszej firmy kluczowa. Spoglądając na niektóre oferty książkowe na Allegro lub w licznych księgarniach internetowych doszłam do wniosku, że nie mogę konkurować ceną (tu koniecznie napiszę osobny post z wyjaśnieniem dlaczego), nakładami finansowymi na reklamę, ale mogę konkurować jakością mojej pracy. Moje rzemiosło to dokładny, możliwie wyczerpujący opis książki dla klienta. Chcę żeby każdy znalazł w naszym opisie wszystkie informacje, których potrzebuje. Dlatego standardowo opisujemy tekstowo wszystkie parametry książki, skupiając się na stanie zachowania, a obrazkowo za pomocą skanów pokazujemy okładkę, stronę tytułową, spis treści, przedmowę, posłowie, przykłady ilustracji czy inne fragmenty książki mogące mieć znaczenie dla klienta. Tutaj jest dużo miejsca na indywidualne dopasowanie opisu książki do potencjalnego zainteresowanego nią klienta. Inaczej prezentujemy książkę naukową, inaczej literaturę piękną, inaczej dziecięcą, inaczej techniczną itd. Potencjalny odbiorca naszej książki może chcieć zobaczyć inne elementy książki, np. przy starych przedwojennych książkach często skanujemy grzbiet oprawy, gdyż potrafi on mieć kluczowe znaczenie przy decyzji o zakupie.

Magia

Lubię takie lektury jak ta wczorajsza (i dzisiejsza - zamierzam dziś skończyć książkę). Zupełnie niespodziewanie dała mi mnóstwo energii do pracy, nowe pokłady siły i nowe spojrzenie. Kto by się spodziewał takich efektów po zwykłej powieści fantastycznej... Może nie wytwarzam magii wystawiając książki, ale na pewno produkuję coś ważnego. A wniosek ogólniejszy jest taki, że warto czytać książki, bo być może do czegoś nas zachęcą, sprowokują, coś pokażą w innym świetle, uświadomią nowe możliwości, pozwolą zrozumieć innych ludzi. Książki cuda robią.

Nowe książki prosto z wydawnictwa

Czwartek, 19.01.2017

Nowe książki

Od kilku lat (7 albo 8) w naszym antykwariacie sprzedajemy też nowe książki. Nowe w tym przypadku oznacza kupione u producenta, czyli wydawnictwa. Są to książki często wydane wiele lat temu (kilka, kilkanaście, kilkadziesiąt), które leżakują sobie w magazynach wydawnictwa opakowane przez drukarnie, przewiezione do wydawcy i czekające na klienta. W ekstremalnym przypadku można kupić jako nowości prosto z drukarni książki wydane przez toruńskie wydawnictwa w latach 50. XX wieku. Tutaj jako antykwariuszka mam dylemat zaznaczając parametr "stan" gdy dodaję taką książkę do naszego antykwariatu internetowego, bo możliwości są dwie: "nowa" i "używana". Takie nowości z lat 50. są przecież nieużywane, w idealnym stanie, czasem nierozcięte, więc zdecydowałam, że daję im "nowe" jako parametr "stan".

Dwa, trzy, a nawet cztery działy

Nowe książki, które kupujemy od wydawnictw to po pierwsze toruniana, czyli publikacje o tematyce toruńskiej. Nieustannie zachwycam się wielkością toruńskiej produkcji wydawniczej, nie mam jednak rozeznania jeśli chodzi o inne regiony/miasta, więc to być może nieuprawnione. Wiem, że o Warszawie ukazuje się tyle książek, że specjalistyczna księgarnia warszawska nie jest w stanie całej tej produkcji śledzić na bieżąco. Ale to inna skala i nie mam danych żeby porównywać tu cokolwiek. Na pewno ja, antykwariuszka nie jestem w stanie dotrzeć do wszystkich książek o tematyce toruńskiej i u mnie w antykwariacie jest pełna oferta wybranych wydawców:

Towarzystwa Naukowego w Toruniu

Towarzystwa Miłośników Torunia

Muzeum Okręgowego w Toruniu

Muzeum Etnograficznego im. Marii Znamierowskiej-Prufferowej w Toruniu

Fundacji Generał Elżbiety Zawackiej

Stowarzyszenia Historyków Sztuki Oddział Toruński

Emporium

Staram się też mieć w ofercie książki na temat Torunia wydane przez większe ogólnopolskie wydawnictwa:

Księży Młyn

Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk

Drugim działem, w którym chyba niedługo książki nowe ilościowo pokonają używane jest literatura dla dzieci i młodzieży. Ja sama kocham książki dziecięce i młodzieżowe (tutaj duże zasługi dla filii Książnicy Kopernikańskiej, która mieściła się kiedyś przy ulicy Mickiewicza niedaleko rogu Konopnickiej, a obecnie przy ulicy Klonowica) i mam nadzieję, że nigdy z nich nie wyrosnę. A gdy pojawiły się na świecie moje dzieci, to gromadzenie książek dziecięco-młodzieżowych, czytanie ich, czytanie o nich stało się bezdyskusyjnie uzasadnione. Na pomysł oferowania w naszym antykwariacie nowych książek dla dzieci i młodzieży wpadłam po wizycie w dziecięcej części Księgarni Hobbit. Pod wpływem kupionych tam pięknych książek, zaczęłam nawiązywać kontakt z wydawnictwami i tak zaczęła się moja współpraca z wydawnictwami:

Wilga

Dwie Siostry

EneDueRabe

Wytwórnia

Polskie Wydawnictwo Muzyczne

Trzeci dział, w którym jest już sporo książek nowych to sztuka. Tutaj całą moją wiedzę zawdzięczam publikacjom Muzeum Okręgowego w Toruniu i Toruńskiego Oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Przeglądając ich książki, opisując je, czasami wpadając w lekturę na dłuższy czas (zamiast pracować) oswoiłam się trochę z dziedziną dla mnie kiedyś odległą. Dodatkowym bodźcem w uzupełnianiu naszego działu sztuka o książki nowe jest fakt, iż wiele z nich dotyczy lub porusza zagadnienia antykwaryczne: kolekcjonerstwo, antyki, obrazy, biżuteria, zegary, architektura. W naszym antykwariacie nie można, co prawda, kupić żadnych antyków poza książkami, ale można znaleźć na ich temat literaturę fachową:

Muzeum Okręgowe w Toruniu

Stowarzyszenie Historyków Sztuki

Dział czwarty, w którym są też nowe książki i na razie (o dziwo!) najskromniejszy to Bibliologia nauka o książce. Taki dział musi być w antykwariacie prowadzonym przez magistra Informacji Naukowej i Bibliotekoznawstwa. Jeśli ukazują się na rynku nowe książki popularnonaukowe czy albumowe, które dotyczą książki, to muszę je mieć. Zaczęło się od książki wydanej przez Arkady: Historia książki. Właśnie zorientowałam się, że sprzedałam ostatni egzemplarz, kończę więc i udaję się do pracy w celu zamówienia nowych egzemplarzy tego świetnego wydawnictwa.

Nasz antykwariat

Środa, 11.01.2017

W Nowym Roku postanowiłam dokończyć lekturę pewnej książki, którą czytam już od kilku lat i nie mogę skończyć. Lubię kończyć czytać książki, ponieważ wtedy mogę uroczyście wpisać tytuł i autora do zeszytu "Książki przeczytane", który prowadzę od 12-stych urodzin. Lubię kończyć to, co zaczęłam i takie książki zaczęte i porzucone zalegają mi potem w głowie jako nie załatwione sprawy. W tej książce, którą wzięłam do ręki kilka dni temu znalazłam takie oto zdjęcie. 

Moja mama, mój ojciec i ja

Zdjęcie jest na odwrocie opisane ręką mojego ojca, zgodnie z rządzącymi w jego życiu regułami: jest miejscowość, dokładny adres, data (1984 r. listopad), osoby na zdjęciu wymienione z imion i nazwisk od lewej. W nawiasie napisał: "moje najlepsze czasy przed r. 1989". To dopisane w nawiasie wyznanie jest bardzo wyjątkowe i zaskakujące dla mnie, gdyż mój ojciec nigdy nie powiedział mi, że uważa te trzy osoby ze zdjęcia za rodzinę, nie mówił o swoich uczuciach. 

Patrząc na to zdjęcie, przyszło mi do głowy, że są na nim trzej antykwariusze. Kiedy zdjęcie było robione (1984 rok) żadna z osób ze zdjęcia nie mogła wiedzieć o tym, że stworzą kiedyś razem firmę, która przetrwa 22 lata. Że każdy z nich będzie szefem, właścicielem antykwariatu i będą pracować ze sobą.

Mój ojciec założył antykwariat, wcielił w życie swoją wizję, my z mamą jego wizję modyfikowałyśmy. To, czego nas nauczył to to rdzeń i podstawa naszej firmy: książki na półkach, grzbiety równo z krawędzią półki, ceny wpisane ołówkiem na wewnętrznej stronie tylnej okładki, szacunek dla każdej książki, nawet zniszczonej, wycena na postawie wielu czynników, katalog książek w głowie antykwariusza, regularne porządkowanie, zamiatanie, odkładanie pieniędzy na opłaty, a jak coś zostanie to dla nas.

Znając zamiłowanie mojego ojca do komputerów i internetu (postanowił kupić nam modem w 1998 roku), wiem, że cieszyłby się z internetowego rozwoju naszej firmy. Są pewnie rzeczy, z których by się nie cieszył (częste otwieranie antykwariatu po godzinie 10 i zamykanie przed 18, książki bez wpisanych cen dostępne dla klientów, brak codziennej rozpiski zadań do wykonania, udzielanie rabatów), ale mam nadzieję, że powodów do radości miałby więcej niż rozczarowań.

Praca

Środa, 28.12.2016

Odpoczynek

Po Świętach w antykwariacie wciąż jest mnóstwo pracy. Zamówień internetowych jest bardzo dużo, to dobrze, bo faktur do opłacenia też jest wciąż dużo. Zadań do wykonania (inwentaryzacja, posprzątanie, układnie, realizacja pomysłów) też jest mnóstwo. Tylko liczba pracowników, a właściwie wolontariuszy jest niezmienna i w żaden sposób nie pasująca do ogromu pracy. Stąd problem z odpoczynkiem. Nawet mając świadomość konieczności odpoczywania, np. po to aby efektywniej pracować, regenerować organizm, trudno jest samodzielnemu przedsiębiorcy zmusić się do odpoczynku. Odpoczynek często oznacza brak pieniędzy. O odpoczynek samodzielnego przedsiębiorcy nie dba kodeks pracy, regulamin zakładu pracy, samemu ustala się swój czas pracy, co prowadzi czasem do przesady. Trudno zdecydować się na urlop gdy roboty huk.

 Trzeba

Staram się przekonać siebie samą, że muszę odpocząć. Argumentuję tym, że wielokrotnie już wpadłam na rozwiązanie jakiegoś problemu oddalając się od niego. Kiedy wciąż skupiamy się na problemie i myślimy o tym jak go rozwiązać, frustrujemy się, że nam się to nie udaje. Kiedy opuścimy na chwilę mentalnie problemowy obszar, skupimy na czymś innym (u mnie sprzątanie-idealnie pomaga), rozwiązanie problemu potrafi przyjść niespodziewanie, z nieoczekiwanej strony. Więc, trzeba oderwać się od poszukiwań zaginionych książek, od rozmyślań skąd wziąć kasę na nowy regał, nową lampę, przebudowę, od stresu czy wystarczy na faktury, czy uda się opanować chaos i uporządkować to wszystko. A może jednak trzeba wciąż od nowa skupiać się na bieżących problemach? Nie wiem.

Pozytywnie

Książki cały czas dają mi radość. Cieszę się, że pracuję sprzedając ludziom książki. Nie wyobrażam sobie pracy przy sprzedawaniu czegoś niepotrzebnego: papierosów, alkoholu, kolejnych nowszych modeli różnych sprzętów, niepotrzebnych suplementów diety, kompletów kosmicznie drogich cudownych garnków czy pościeli uzdrawiającej. Miło mieć taką świadomość, że nawet jeśli zakup danego tytułu okaże się nietrafiony, to książka która trafi do czyjegoś domu będzie działać pozytywnie. W pracy księgarza jest wiele pozytywnej energii, którą można zawsze sobie pomóc gdy dopada zniechęcenie. Nie jest to na pewno taki ogrom satysfakcji co u piekarza czy lekarza, ale z drugiej strony mamy dużo milszą pracę niż sprzedawcy np. nowych umów telefonicznych. U mnie wciąż fakt robienia tego co lubię i poczucia, że to jest dobre wygrywa z żądzą pieniądza. Ale często słyszę głosy innych lub mój własny pytające: czy to ma sens?

Sens

Tylko wtedy praca księgarza ma sens, kiedy pozwala mu na spokojne prowadzenie firmy bez stresu o niezapłacone faktury. Satysfakcja ze sprzedawania ludziom książek (wiedzy, informacji, wrażeń, dobra w czystej postaci) nie może być jedyną motywacją. W firmie tylko wtedy jest dobrze, gdy jest płynność finansowa i możliwość choćby nieznacznego rozwoju. Dlatego staram się i będę starać dalej połączyć sprzedawanie książek z regularnym opłacaniem faktur. I wierzę, że pewno dnia, gdy będę mądrze pracować, to moja praca pozwoli mi nie tylko opłacić w terminie wszystkie faktury, ale też zarobić coś dla siebie oraz dla pracowników. A w kraju naszym będzie się żyło spokojnie i dostatnio.